Rozdział 144

Wciągnąłem w płuca równy oddech, ujarzmiając każdy drgający mięsień, każde mgnienie w spojrzeniu, każdy zdradliwy znak strachu, który podchodził mi do gardła jak żółć i palił w klatce piersiowej. Dla nich to była gra — psychologiczny taniec, w którym sprawdzali, za jakie sznurki da się pociągnąć. To...