Rozdział 125

Minęło ponad piętnaście minut, zanim uspokoiłam nerwy po tym, jak Renzo wyszedł z pokoju.

Boże... on pamiętał.

Ta świadomość uderzyła mnie jak cios prosto w żołądek. Wiedział, co wydarzyło się zeszłej nocy. Jakaś część mnie rozpaczliwie chciała wiedzieć, kto to zaczął, łudząc się, że to nie ja. A...