Rozdział 119

Czułam się tak, jakby ktoś ponakłuwał mi płuca setkami maleńkich dziurek, a każdy oddech uchodził przez niewidzialne pęknięcia. Ręce mi drżały, kiedy wykręcałam numer Manny’ego, modląc się, żeby odebrał. Nie odebrał.

– Myśl, Ami. Myśl! – syknęłam przez zaciśnięte zęby, wplatając palce we włosy. Man...