Rozdział 112

PERSPEKTYWA THERONA

Znów w żyłach rozlał mi się ten znajomy niepokój, aż mięśnie spięły mi się tak, że nie byłem w stanie usiedzieć w miejscu. Zanim w ogóle dotarło do mnie, co robię, stałem już w windzie, a dłoń zawisła nad przyciskiem piętra Ami. Nie powinienem był tam iść. Powinienem trzymać...