Rozdział 162

Perspektywa June

　　"Tak mi przykro, June. Tak mi przykro." Ciągle przepraszał, obwiniając siebie jak zwykle. Może dlatego, że to był jego ojciec, ale nie obwiniałam syna za grzechy ojca. Nigdy nie byłam taką osobą.

　　Moja głowa trzęsła się na jego piersi, przypadkowo ocierając łzy o miękki materiał ...