Rozdział 91

Powoli się budziłam, wyłaniając się ze snu bez marzeń, gdy przez okno wpadało delikatne światło. Czułam ciepło ramienia Arsena obejmującego mnie, jego stała obecność uziemiała mnie, nawet gdy ostatnie ślady moich lęków ciągnęły mnie w dół. Pokój wydawał się dziwnie nieruchomy, jakby nawet powietrze ...