Rozdział 28

„Och, czy to jest to, co myślę?” zapytała Lia, patrząc na moją szyję z uśmiechem.

Wielu ludzi to dzisiaj widziało i byłem z tego dumny. Uśmiechałem się przez cały czas, ale rozmowa o tym sprawiała, że byłem nerwowy. Zastanawiałem się, czy powinienem pójść zobaczyć się z Arsenem, ale czułem, że mogę...