Rozdział 35

To zdanie uderzyło jak grom z jasnego nieba, roztrzaskując ciężką ciszę, która zdążyła opaść na jadalnię jak ołów.

Pewność siebie na twarzy Michaela momentalnie stężała. Una tak się przestraszyła, że aż ugięły się pod nią nogi — spojrzała na Sophię z czystą grozą, po czym od razu znów spuściła głow...