Rozdział 109

Kroki Sophii znieruchomiały.

Stała tam, odwrócona do niego plecami, i nie powiedziała ani słowa.

Światło na korytarzu było przygaszone, bursztynowe, oblewało ją ciepłą poświatą i wydłużało jej cień, aż ciągnął się po podłodze jak smuga.

Za jej plecami zbliżały się kroki Michaela — krótkie, ostre,...