Rozdział 260

Przyciskając się do ściany tuż za drzwiami pokoju, zamykam oczy i przez chwilę po prostu oddycham, pozwalając, by wszystko, co mi powiedzieli, do mnie dotarło. Nie mogę w to uwierzyć — w nic z tego. To, jak daleko ta dwójka posuwała się dla mnie raz po raz, na tyle, na ile w ogóle wiem… porusza we m...