Rozdział 251

PERSPEKTYWA JACE’A

— Serio? Nie było mnie pięć minut! — wpatruję się z niedowierzaniem w Jude’a, który w tej chwili wygląda na odrobinę skruszonego. Prawie chce mi się śmiać z miny, jaką do mnie robi, ale to poważna sprawa. — Co do cholery on zrobił i, co ważniejsze, jak my, kurwa, mamy się z tego ...