Rozdział 38 Rozdział 38

Perspektywa Masona

Kiedy wyszedłem ze szpitala, jakby ktoś zdjął mi z barków cały ten ciężar. „Ona jest naprawdę wyjątkowa” — warknął w mojej głowie Kane, a jego aprobata rozlała się we mnie ciepłem. I przez krótką chwilę prawie czuję, że znowu umiem oddychać — jakby ostatnie dni nie wydrążył...