Rozdział 89 91

– Co robiłaś przez cały ten czas? – pyta, opuszczając wzrok, żeby spotkać się z moim. – Nic. Właśnie to. Nic nie zrobiłaś i czekałaś, aż Ivan cię uratuje.

Wciskam się głębiej w oparcie krzesła i wpatruję się w nią. Jestem zbyt oszołomiona, żeby cokolwiek powiedzieć.

Ma rację – odzywa się głos z ty...