Rozdział 172 174

– Dlatego to zrobiłem – mówię z sarkazmem. – Żebyś miał mniej roboty.

Uśmiecha się szeroko. – Doceniam. Zawsze o mnie dbasz, szefie.

Przewracam oczami. – Co ty tu robisz?

– Przyszedłem się upewnić, że przeżyłeś beze mnie i że nie będę musiał cię wyciągać z tarapatów, jak zawsze. – Szturcha mnie w...