Rozdział 144 146

Odwraca wzrok. To właściwie tyle co przyznanie się do winy. Żadne z nas nigdy nie potrafiło kłamać jak trzeba.

— Tego się spodziewałam. Wtedy kompletnie cię nie obchodziło, co u mnie — syczę.

— Twoja matka cię zabrała i uciekła. Nie wiedziałem—

Chciałabym zatkać uszy, ale poprzestaję na potrząśni...