Rozdział 357: Ukrywanie

„Nic dziwnego, że wydał mi się znajomy. No to mamy.”

„Leroy, co się dzieje?” — zapytała Isabella, skołowana, patrząc, jak Leroy mamrocze coś pod nosem.

Leroy ocknął się, potrząsnął głową. „Nic takiego. Chodźmy stąd.”

Tyle że na jego twarzy wciąż czaił się strach. Jak to: nic takiego?

Nie tylko b...