Rozdział 98

Serena

Wesley zamrugał, kompletnie zbity z tropu.

– Co?

Coś się we mnie przestawiło. Strach, wstyd, te trzy lata traktowania mnie tak, jakbym powinna dziękować, że w ogóle mogę z nim oddychać tym samym powietrzem – wszystko to spłonęło w jednej chwili, zamieniając się w czystą, oślepiającą wście...