Rozdział 183

POV Voriana

– No weź, stary, nie psuj mi akcji! – z salonu dobiegł wysoki, wyćwiczony chichot, kruchy i fałszywy jak dmuchane szkło.

Zadzwonił telefon. – Proszę pana? – czyjś głos, grzeczny. Pauza. – Tak, proszę pana. Oczywiście, proszę pana. – Klik. – Pan Callahan jest gotowy, żeby przejść do sw...