Rozdział 170

Kroki ostro zadźwięczały na drewnie, a ja spłaszczyłem się przy ścianie, mięśnie napięte jak sprężyny, czekając, aż drzwi puszczą. Powoli, cal po calu, uchyliły się na tyle, by dało się wsunąć dłoń.

Natychmiast ją pochwyciłem. Poszedł zamach, a ja z impetem wbiłem łokieć do tyłu. W uszach zadźwięcz...