Rozdział 161

Punkt widzenia Voriana

„Otis, są jeszcze jakieś dzieci bez domu?” — zapytałem, kucając, żeby móc spojrzeć mu w oczy.

Przez ułamek sekundy się zawahał; po brudnej, pooranej smugami ziemi twarzy przebiegł mu błysk nerwów. Potem skinął głową.

— Tak. Pokażę ci… skoro mnie nie zabiłeś. — Opuścił wzrok...