Rozdział 15

Fiona

Ryan śmieje się z mojego pytania, jakby to było najzabawniejsze, co kiedykolwiek usłyszał.

„Może niektórzy mają naprawdę dobry wzrok, ale to nieważne,” mówi. „Jesteśmy na miejscu.”

Dzięki Bogu.

Wysiadam z samochodu i dziękuję im obu, zanim biegnę do frontowych drzwi małego domu, który zostawił...