Rozdział 115

Fiona

Wbrew zdrowemu rozsądkowi, odbieram telefon i przykładam go do ucha. To, że od razu żałuję, iż odebrałam, nie jest dla mnie zaskoczeniem, ale jest smutne. Nie powinnam bać się odbierać telefonu od jednego z rodziców, a jednak tutaj jestem.

„Ta wiedźma!” Mój ojciec krzyczy, aż dzwoni mi w usza...