Rozdział 179

„Później,” uśmiechnął się, całując mnie przez swój uśmiech, „zdecydowanie później.”

„Chodź,” odsunęłam się i pociągnęłam go za sobą.

Zaprowadziłam go na górę do swojej sypialni. Było tak miło mieć ten wieczór dla siebie. Sam na sam, tylko my dwoje.

Jedno było pewne, że mój dom miał mniej rozprasz...