Rozdział 115

To był prawie koniec przerwy obiadowej. Zenon i ja chcieliśmy spotkać się na osobności, z dala od wszystkich. Plotki o nas już zaczęły krążyć, a my nie chcieliśmy, żeby się rozprzestrzeniały.

Nie były zbyt miłe. Plotki nigdy nie są. Już mogę przewidzieć, co będą mówić:

On ją wykorzystuje, rzuci ją...