Rozdział 167

Sebastian

– Bracie – powiedziałem, odwracając się do fotografii, wciąż trzymając Lirael blisko. – To jest Lirael. To przez nią odszedłem od Ojca. Jest wszystkim, czego nawet nie wiedziałem, że potrzebuję. – Zawahałem się. – I nie zrezygnowała z wiary, że nie jestem potworem.

Ramiona Lirael zacisnę...