Rozdział 148

Lirael

Ta surowa szczerość coś we mnie poluzowała; poczułam, jakby w piersi pękła jakaś zaciśnięta obręcz, i zanim zdążyłam to przemyśleć, odwróciłam się w jego ramionach, unosząc dłonie, by ująć jego twarz. W świetle księżyca jego bursztynowe oczy zdawały się jarzyć, a ja widziałam każdą emocję, k...