Rozdział 102

Lirael

– Ojcze. – W głosie Sebastiana pobrzmiewała nuta, której nigdy wcześniej nie słyszałam, gdy zwracał się do kogokolwiek innego; była tak ostra, że mogłaby ciąć do krwi. – Jestem pewien, że panna Thornwood ma inne zobowiązania. Nie powinniśmy monopolizować jej wieczoru sprawami rodzinnymi.

– ...