Rozdział 73: Czas jest nasz

Calista

—Mój panie… —sapnęłam, a serce waliło jak wróbelek szamoczący się w ciasnej klatce, byle tylko się wyrwać. Nie miałam słów, żeby wytłumaczyć, czego pragnie moje ciało, jak pali mnie od środka. Książę przyciągał mnie jak magnes. Był zimnym, białym słońcem, a ja księżycem aż nazbyt chętny...