Rozdział 100: Nie ma dnia, w którym bym cię nie chciał

Dante

„Moja słodka, ruda kobieto” — jęknąłem w jej ramionach. To nie ja ją trzymałem, nie ja ją chroniłem ani nie ja ją brałem. To ona miała mnie w swoich miękkich objęciach. Troszczyła się o mnie i koiła mnie jak nikt. Choćby tylko za to Calista zasługiwała na wszystko, co mogłem jej dać. Spyt...