Rozdział 24

Zaczęłam powoli schodzić po schodach, stawiając każdy krok z najwyższą ostrożnością, a Ethan szedł tuż za mną. Powietrze było gęste od napięcia, ciężkie od niewypowiedzianego niepokoju. Czułam, jak nerwy wręcz z niego promieniują. Był podenerwowany – i to jak cholera – a ja doskonale wiedziałam dlac...