Rozdział trzydziesty drugi

Cheyenne

Drzwi zamykają się za Jacksonem, a dźwięk trafia nie tak w moją klatkę piersiową, jakby dom nagle stał się za duży i moje płuca zapomniały, jak go wypełnić. Kliknięcie nie jest głośne, nic dramatycznego, ale moje ciało słyszy to mimo wszystko, jakby to był sygnał, że ochrona właśnie wyszła...