Rozdział jedenasty

Dallas

Nie śpię dużo.

Leżę na kanapie, a Cheyenne wtulona jest w mój bok, jej głowa spoczywa na mojej piersi, jakby tam należała, a mój mózg odmawia wyłączenia się. Jej oddech po jakimś czasie się wyrównuje, staje się wolny i spokojny, ale mój pozostaje płytki. Za każdym razem, gdy się porusza, za k...