Rozdział 23

Drzwi do sali stały szeroko otwarte, jak nieme zaproszenie, z którego szybko skorzystała drobna postać – dziewczynka, może pięcio‑, sześcioletnia, w delikatnej białej sukience z tiulu, która przy każdym jej kroku miękko falowała wokół niej. Włosy miała starannie, wręcz odświętnie upięte w misterną f...