Rozdział 77 Avery

Avery

Kończymy jeść pod ciężarem zbyt wielu spojrzeń i choć udaje mi się dobrnąć do końca tego, co mam na talerzu, nie upuszczając widelca ani nie wpadając w widoczną panikę, i tak czuję się spięta, kiedy Damien odsuwa krzesło i wstaje, przeciągając się leniwie, jakby całe to przytłaczające ś...