Rozdział 47

Oparłem się o samochód, wychodząc, naciągając kapelusz i wkładając ręce do kieszeni spodni.

　　Nie powinienem tu być. Chciałem uszanować jej powód, dla którego nie chciała nas widzieć, ale, na Boga, czułem się, jakbym wariował, jakbym tracił rozum.

　　Zrobiłem małą przysługę i zdobyłem jej plan zajęć,...