Głód, którego nie potrafiła nazwać

Schody skrzypiały pod ciężarem Judith, gdy wspinała się, a rąbek jej nocnej koszuli zahaczył się raz o poręcz. Jej nogi drżały, ale zmusiła je do ruchu, krok po kroku, jakby wspinanie się miało ją zabrać od duszącej ciszy, którą pozostawił Rex. Jej dłonie muskały wypolerowaną poręcz, zimną pod jej d...