Rozdział 10

Leżę tam godzinami, wpatrując się w sufit, próbując przekonać siebie, że przesadzam. To było tylko imię. Tylko zbieg okoliczności. Daxon nie wie, gdzie jestem.

Około dziesiątej słyszę, jak jego motocykl ryczy do życia i zanika w oddali jak zawsze. To nocny rytuał Tristana, który jeździ po okolicznyc...