Rozdział 117

LEO.

Biuro było napięte, nawet Alejandro był śmiertelnie poważny, wszelki sarkazm zniknął, gdy stał tam z założonymi ramionami, patrząc na mnie chłodno. To był jego wyraz skupienia.

Azura siedziała na podłokietniku krzesła, na którym byłem, a Kiara kazała mi zdjąć koszulę. Ściągnąłem ją, a Azura wzi...