Rozdział 227: Łaska

Łzy płynęły po mojej twarzy, gdy ktoś zbliżał się do mnie. Nie mogłam obrócić głowy, żeby zobaczyć, ale strach wypełniał mnie od stóp do głów. O bogini, byłam w tarapatach. Jeśli ta osoba była podobna do Adriana, nie zamierzała się zatrzymać.

„Nie!” krzyknęłam, gdy jego cień padał na mnie, „Proszę, ...