Rozdział 44

Ava

— No, niezła była ta kolacja — odezwał się Leonard, przerywając ciszę między nami. — Nie pamiętam, kiedy ostatnio Starszyzna tak zaskoczyła watahę.

Mruknęłam na zgodę, wpatrując się we własne stopy, kiedy szliśmy, żeby tylko nie natknąć się na jego ciepłe, stalowoszare spojrzenie. — Tak, to by...