Rozdział 115

Ava

Odwróciłam się powoli i zobaczyłam, że Chris mi się przygląda, a ten jego znajomy uśmieszek znów ciągnął mu kąciki ust. Westchnęłam i poczułam, jak pod jego spojrzeniem trochę opadają mi ramiona.

„Nie” — przyznałam. „Nie mam. I… przepraszam, że tak odwaliło mi wtedy.”

Ku mojemu zaskoczeniu...