Rozdział 121 121

Widział mnie nago już mnóstwo razy. Dosłownie wczoraj był we mnie. To wspomnienie momentalnie rozgrzewa mi policzki, ale mam nadzieję, że Isaak stoi na tyle daleko, że uzna, iż mój rumieniec to wina gorącej wody, a nie jego.

— Czemu się rumienisz?

No jasna cholera.

— Jak długo tam stoisz? — mówię...