Rozdział 97 Aslan

Aslan

Nie miałem ani chwili, żeby usiąść z czymkolwiek.

Nie z Garrettem. Nie z tego, co powiedział. Nie z tego, co czułem. Nie z tego, że załamałem się przed nim i, cholera, płakałem... w jego ramionach.

Odsunąłem to wszystko na bok. Nie mogłem sobie wtedy pozwolić na myślenie o tym.

W ciągu d...