Rozdział 91 91

– Przynajmniej pod jednym względem. Uratował mnie, Ariel. On…

– I skłamał na ten temat! – wykrzykuję. Zrywam się na równe nogi, a ten ruch sprawia, że herbata chlupie przez brzeg kubka. Rozlewa się kałużą i zaczyna spływać żałosnym, brązowym wodospadem z krawędzi stołu, ale mam to gdzieś. – Piętnaś...