Rozdział 82 82

Nie umyka mi, jak jej oczy na moment uciekają ku tłumowi, zanim znowu bierze je w karby. Czuje się tu nieswojo i rozumiem to lepiej niż ktokolwiek inny. A jednak przyszła. Dla mnie.

Kocham ją tak bardzo, że aż boli.

— Wyglądasz jak sen, mamo.

— Och, daj spokój. Ta sukienka była z wyprzedaży w Dil...