Rozdział 73 73

Zimowy wiatr szarpie mnie po policzkach, kiedy za nami z hukiem zatrzaskują się drzwi. Kosti przechadza się po żwirowym dachu, a jego oksfordy chrzęszczą po gołębich odchodach i zdeptanych niedopałkach. W końcu staje i odwraca się do mnie.

— Musisz wyjechać, Ari.

Wypuszczam z siebie krótki, szczek...