Rozdział 162 162

Podąża za moim rytmem, a nasze oddechy się zgrywają, gdy skurcz powoli ustępuje. Przez moment znów jesteśmy w tamtej głupiej szkole rodzenia, zanim wszystko się posypało.

Zanim prawda zamieniła się w kłamstwa, a miłość w popiół na naszych językach.

Ale wtedy nad nami rozlega się grzmot i razem z n...