2 Book(s) Related to yasutora sado

Miękkie, gorące usta znajdują muszlę mojego ucha i szepcze: "Myślisz, że cię nie chcę?" Popycha biodra do przodu, ocierając się o moje pośladki, a ja jęczę. "Naprawdę?" Chichocze.

"Puść mnie," jęczę, moje ciało drży z potrzeby. "Nie chcę, żebyś mnie dotykał."

Upadam na łóżko, a potem odwracam się, by na niego spojrzeć. Ciemne tatuaże na wyrzeźbionych ramionach Domonica drżą i rozszerzają się wraz z jego ciężkim oddechem. Jego głęboki, dołeczkowy uśmiech jest pełen arogancji, gdy sięga za siebie, by zamknąć drzwi na klucz.

Przygryzając wargę, zbliża się do mnie, jego ręka wędruje do szwu spodni i rosnącej wypukłości tam.

"Jesteś pewna, że nie chcesz, żebym cię dotykał?" Szepcze, rozwiązując węzeł i wsuwając rękę do środka. "Bo przysięgam na Boga, że to wszystko, czego pragnąłem. Każdego dnia od momentu, gdy weszłaś do naszego baru i poczułem twój doskonały zapach z drugiego końca sali."


Nowa w świecie zmiennokształtnych, Draven jest człowiekiem na ucieczce. Piękna dziewczyna, której nikt nie mógł ochronić. Domonic jest zimnym Alfą Czerwonej Watahy. Braterstwo dwunastu wilków, które żyją według dwunastu zasad. Zasad, które przysięgli NIGDY nie łamać.

Szczególnie - Zasada Numer Jeden - Żadnych Partnerów

Kiedy Draven spotyka Domonica, wie, że jest jego partnerką, ale Draven nie ma pojęcia, czym jest partner, tylko że zakochała się w zmiennokształtnym. Alfie, który złamie jej serce, by zmusić ją do odejścia. Obiecując sobie, że nigdy mu nie wybaczy, znika.

Ale nie wie o dziecku, które nosi, ani że w momencie, gdy odeszła, Domonic postanowił, że zasady są po to, by je łamać - i teraz, czy kiedykolwiek ją odnajdzie? Czy ona mu wybaczy?

„Kiedy kwitną lilie” to wzruszająca współczesna opowieść o drugich szansach, przebaczeniu i odwadze, by zostać, gdy łatwiej jest uciec.

Dziesięć lat temu Isla uciekła z Greenridge — urokliwego miasteczka pełnego wspomnień, których nie mogła znieść. Zostawiła za sobą dom swojej zmarłej babci, pokryty bluszczem, dziki ogród lilii, który kiedyś wspólnie pielęgnowały, oraz Jonasa Hale’a, chłopaka, który kochał ją na tyle, by pozwolić jej odejść.

Gdy Isla wraca do Greenridge po śmierci babci, ma to być tylko tymczasowe — wystarczająco długo, by wyremontować stary dom i go sprzedać. Ale przypomnienia o tym, co zostawiła za sobą, witają ją na każdym kroku, zwłaszcza świeże białe lilie, które ciągle pojawiają się na jej ganku. Doskonale wie, kto je zostawia: Jonas, wciąż związany z miasteczkiem, teraz prowadzący przytulną kawiarnię Lily’s Café.

Gdy Isla zmaga się z odzyskaniem zarośniętego ogrodu, Jonas cicho wkracza, by pomóc — wyrywając chwasty, sadząc nowe cebulki i odkrywając zakopane wspomnienia wraz ze starymi żalami. Powoli dom ożywa na nowo, odzwierciedlając delikatne rozkwitanie miłości, którą Isla myślała, że na zawsze pogrzebała.

Jednak stare lęki szepczą, by znów uciekała — do miasta, do wolności, z dala od bólu pragnienia zbyt wiele. Ale Jonas nie błaga jej, by została. Po prostu kocha ją tak, jak zawsze: z cierpliwą nadzieją i otwartymi rękami.

Na końcu Isla musi zdecydować, czy znów odejdzie — czy w końcu zapuści korzenie tam, gdzie zawsze należała. Wśród lilii. Wśród wspomnień. Wśród miłości.

Kiedy kwitną lilie, ona również rozkwita.