21 Book(s) Related to robert bryson hall

Kiedyś myślałam, że mam idealną rodzinę. Wierzyłam, że mój mąż kocha mnie głęboko i uważałam się za najszczęśliwszą kobietę na świecie.
Ale pewnego dnia odkryłam, że nasza służąca potajemnie mnie truła. Jeszcze bardziej wstrząsnęło mną, gdy dowiedziałam się, że mój mąż ma z nią romans...

Mój mąż zakochał się w innej kobiecie i chciał rozwodu. Zgodziłam się.
Rozwód był łatwy, ale powrót do siebie nie będzie taki prosty.
Po rozwodzie mój były mąż odkrył, że jestem córką bogatej rodziny. Zakochał się we mnie ponownie i nawet ukląkł, błagając mnie o ponowne małżeństwo.
Na to miałam tylko jedno słowo: "Spadaj!"

Czy odważyłbyś się poślubić nieznajomego, którego znasz tylko jeden dzień?
Ja to zrobiłam!
Po ślubie byłam mile zaskoczona, odkrywając, że ten mężczyzna jest w rzeczywistości ukrytym miliarderem!
Nie tylko jest niesamowicie bogaty, ale także traktuje mnie wyjątkowo dobrze. Znalazłam swoje szczęście...

Po zdradzie ze strony mojego chłopaka, natychmiast zwróciłam się do jego przyjaciela, przystojnego i bogatego prezesa, i spędziłam z nim noc.
Początkowo myślałam, że to tylko impulsywna przygoda na jedną noc, ale nie spodziewałam się, że ten prezes był we mnie zakochany od dawna.
Zbliżył się do mojego chłopaka tylko ze względu na mnie...

Wypadek samochodowy sprawił, że zapadłam w śpiączkę. Kiedy się obudziłam, odkryłam, że wszystko się zmieniło—mój narzeczony zakochał się w innej kobiecie...
Nie miałam wyboru, musiałam to wszystko zaakceptować i postanowiłam wyjść za mąż za prezesa wartego miliardy. Kiedy mój były się o tym dowiedział, oszalał!

Mój narzeczony mnie zdradził, a osobą, z którą to zrobił, była moja siostra!
Zostałam zdradzona zarówno przez narzeczonego, jak i przez siostrę.
Co gorsza, odcięli mi kończyny, wycięli język, uprawiali seks na moich oczach, a potem brutalnie mnie zamordowali!
Nienawidzę ich z całego serca...
Na szczęście, dzięki zrządzeniu losu, odrodziłam się!
Z drugą szansą na życie, będę żyć dla siebie i stanę się królową przemysłu rozrywkowego!
I zemszczę się!
Ci, którzy mnie kiedyś dręczyli i ranili, zapłacą za to dziesięciokrotnie...
(Nie otwieraj tej powieści lekkomyślnie, bo wciągnie cię tak bardzo, że nie będziesz mógł przestać czytać przez trzy dni i noce...)

Czy wiesz, jak smakuje prawdziwa rozpacz? Pozwól, że ci opowiem.
Na moim przyjęciu zaręczynowym wybuchł pożar. Mój narzeczony bohatersko rzucił się w płomienie. Ale nie po to, żeby mnie uratować—ratował inną kobietę.
W tej chwili mój świat się rozpadł.

Każdy nie mógłby się oprzeć historii o szalonej z miłości kobiecie, która odnajduje swojego ukochanego mężczyznę.
Wiesz, co jest najdzikszym wyrazem miłości do kogoś?
To uwięzienie ich, aby należeli tylko do ciebie na zawsze.
Obserwowałam mojego ukochanego Lawrence'a przez cztery lata, a nagle pewnego dnia zniknął bez śladu.
Otrzymałam zaproszenie.
Czy chcesz odzyskać to, co jest dla ciebie najcenniejsze?
Wyspa Rajska - Witamy na twoim przybyciu.

Kiedy byłem dzieckiem, babcia opowiadała mi historie. Wtedy nie przywiązywałem do nich większej wagi. Myślałem, że to tylko opowieści. Dorastając, szybko zdałem sobie sprawę, że to nie były wzniosłe fantazje i bajki, ale wspomnienia jej przeszłości. Wspomnienia naszych przodków, zanim nasz świat zamienił się w piekło. Wiesz, z legend, niezależnie od tego, jak bardzo historia jest przesadzona, zawsze jest w niej odrobina prawdy. Trzeba tylko oddzielić fikcję od faktów.
Opowiadała mi historie o Wybranym—tym, który miał nas wszystkich ocalić. Wierzyłem w to, co mówiła. Że w końcu narodzi się ktoś, tak jak przepowiedziała Wyrocznia. Ktoś, kto uratuje nasze dusze i przywróci nam magię. Kiedy dorosłem i zobaczyłem świat, przestałem wierzyć w zbawienie. Wybrany wydawał się bardziej modlitwą niż rzeczywistością. Jakimś marzeniem, które desperacko chcieliśmy, aby się spełniło. Czymś, o co wszyscy się modliliśmy i modliliśmy. Czymś, w czym musieliśmy znaleźć nadzieję, kiedy jej już nie było.
Kiedy nasi przodkowie odwrócili się od nas, jak mieliśmy wierzyć w to tak zwane zbawienie? Zwłaszcza gdy wszystko, co widzieliśmy od czasu wielkiej wojny, to śmierć i rzeź. Nic oprócz bólu i ubóstwa. Kiedyś wierzyłem w te historie i modliłem się za tajemniczego Wybranego, który miał uwolnić nasz świat od zła. Teraz widzę to, czym naprawdę jest: tylko marzeniem o nadziei. Jakąś nieosiągalną bajką. Opowieścią, która ma stworzyć nadzieję. Nadzieja jest niebezpieczna; sprawia, że wierzysz, że wszystko się poprawi. Przestałem trzymać się nadziei, kiedy na własne oczy zobaczyłem, że przynosi tylko ból.

Pięć lat temu zaszła w ciążę poza małżeństwem i została wyrzucona z domu, co zmusiło ją do wyjazdu za granicę. Pięć lat później wróciła triumfalnie z trójką dzieci. Nie miała pojęcia, że jej dzieci są jeszcze bardziej sprytne niż ona; znalazły swojego biologicznego ojca i podstępem sprowadziły go do domu.
„Mamo, przyprowadziliśmy tatę!” zawołała trójka maluchów.
Pan Hall, patrząc na trzy miniaturowe wersje siebie, oświadczył: „Trójka to za mało. Chcę mieć z tobą całą drużynę piłkarską!”
Alice odparła: „Zapomnij. Nawet cię nie lubię. Dlaczego miałabym mieć z tobą więcej dzieci?”
Pan Hall, z niezachwianą pewnością siebie, odpowiedział: „Sprawię, że się we mnie zakochasz, tylko poczekaj i zobaczysz!”

W akcie buntu po tym, jak ojciec oznajmia jej, że przekazuje tytuł Alfy jej młodszemu bratu, Elena sypia z największym rywalem ojca. Jednak po spotkaniu z notorycznym Alfą, Elena dowiaduje się, że jest on jej przeznaczonym partnerem. Ale nie wszystko jest takie, jak się wydaje. Okazuje się, że Alfa Axton szukał jej, aby zrealizować swoje podstępne plany obalenia jej ojca.

Następnego ranka, gdy wraca jasność umysłu, Elena odrzuca Alfę Axtona. Rozwścieczony jej odrzuceniem, ujawnia skandaliczne nagranie, aby ją zrujnować. Gdy nagranie trafia do sieci, jej ojciec wyrzuca ją z watahy. Alfa Axton wierzy, że to zmusi ją do powrotu, ponieważ nie ma dokąd pójść.

Nie wie jednak, że Elena jest uparta i nie zamierza ugiąć się przed żadnym Alfą, zwłaszcza nie przed tym, którego odrzuciła. On chce swojej Luny i nie cofnie się przed niczym, aby ją mieć. Zdegustowana, że jej własny partner mógł ją zdradzić, ucieka. Jest tylko jeden problem: Elena jest w ciąży i właśnie ukradła synów Alfy.

Motywy i wyzwalacze: Zemsta, ciąża, mroczny romans, dubcon, porwanie, stalker, Noncon (nie przez głównego bohatera), psycho Alfa, niewola, silna kobieca postać, zaborczy, okrutny, dominujący, Alfa-dupek, gorący. Od biedy do bogactwa, wrogowie do kochanków.
BXG, ciąża, uciekająca Luna, mroczny, zbuntowana Luna, obsesyjny, okrutny, pokręcony. Niezależna kobieta, Alfa kobieta.

Tyson i Ace, bliźniaczy bracia hybrydy i bezpośredni potomkowie Bogini Księżyca, myśleli, że życie nie może być bardziej skomplikowane niż wychowanie przez ich starszego brata, Króla Alfy. Ale kiedy Ryker znalazł swoją drugą szansę na partnerkę, dowiadują się, że ona ma zaginioną córkę. Bliźniacy pomagają ją odnaleźć i przyprowadzić do domu. Tylko wtedy, gdy to robią, nie mogą powstrzymać się od uczucia przyciągania do młodej dziewczyny. Na ich siedemnaste urodziny dowiadują się, że ona jest ich partnerką. Dziewczyna, którą pomagali wychowywać jako pasierbicę ich własnego brata, miała być ich. Choć Lucy miała tylko dwanaście lat, wiedzieli, że będzie trudna, gdy dowie się w przyszłości. Lucy nie jest zwykłą hybrydą, ale zmutowaną wersją, jak jej matka, i jest tylko jeden problem. Nie ma wilka. Naukowcy, którzy eksperymentowali na niej jako dziecku, zabili jej wilczą część, pozostawiając ją bardziej wampirem niż wilkiem. Teraz, nie tylko bliźniaczy bracia muszą czekać, aż dorosnie, ale także mają nadzieję, że rozpozna ich, gdy to zrobi.

Lucy zawsze była inna. Będąc mutacją swojej hybrydowej matki, wychowana przez ojczyma, Króla Alfy i jego dwóch młodszych bliźniaczych braci, jej życie nigdy nie było łatwe. Spędziła większość swojego życia w niewoli, zanim jej matka i partner uratowali ją z ośrodka i przyprowadzili do domu. Mało wie, że dwaj młodzi mężczyźni, którzy zawsze byli przy jej boku od dzieciństwa i pomagali ją wychowywać, ukrywają sekret. Ona jest ich partnerką. Co się stanie, gdy Lucy dowie się, że bliźniacy są jej partnerami i że wiedzieli o tym przez cały czas? Czy będzie mogła spojrzeć na nich jako na coś więcej niż rodzinę?

Po ponownym spotkaniu z biologicznymi rodzicami, Zoey stała się powszechnie znaną porażką. Nie radziła sobie na studiach, wdawała się w bójki i codziennie opuszczała zajęcia. Co więcej, jej zaręczyny z rodziną Scottów zostały zerwane z powodu jej chaotycznego życia prywatnego! Wszyscy spodziewali się jej samozniszczenia. Ale niespodziewanie, dała im wszystkim prztyczka w nos! Miała doktorat i była uznaną naukowczynią. Była mistrzynią Polski w szachach, genialną inwestorką, legendą sztuk walki... Gdy te niezaprzeczalne osiągnięcia wychodziły na jaw jedno po drugim, niezliczone osoby zaczęły ją ścigać.
Tymczasem pan Phillips, biznesowy gigant, który kiedyś traktował ją z pogardą, wpadł w panikę: To moja żona! Zejdźcie mi z drogi!
Dziękujemy czytelnikom za nieustające wsparcie.
Książka wkrótce doczeka się fali aktualizacji.
（？/Dzień）

Złapana w śmiertelną grę, Zirah musi przechytrzyć trzech dzikich Królów Lykanów i ich śmiercionośne zwierzęta, aby przeżyć. Ale co się stanie, gdy znajdzie się w sercu labiryntu, nie tylko żywa, ale chroniona przez same bestie wysłane, aby ją zabić? To miała być gra - gra o życie i śmierć. Ale to, co zaczęło się od prób w labiryncie, skończyło się nagrodą, która przerosła oczekiwania Zirah. Nigdy nie myślała, że nagroda będzie polegała na wyborze między trzema Królami Lykanów walczącymi o tron swojego ojca.

Spotykając trzech Królów Lykanów, Zirah dowiaduje się, że Królowie nie są żadnymi książętami z bajki. To nie będzie opowieść o miłości jak z baśni, ale taka, w której jej życie będzie ciągle balansować na ostrzu noża. Noża, który jest gotów odebrać jej życie lub zostawić ją straszliwie złamaną. Królowie nie chcą mieć z nią nic wspólnego, ani ze sobą nawzajem, i planują się jej pozbyć.

Nie spodziewają się jednak, że Zirah stawi opór, a ona zagra czymś znacznie bardziej niebezpiecznym niż broń. Zagra ich sercami.

Zirah musi wybrać jednego Króla, ale sekrety zostaną ujawnione, a walka między Królami będzie toczyć się o coś więcej niż tylko tron. Będą walczyć o królową, którą próbowali złamać. Ale jest jeden problem: Zirah pragnie zemsty, a cóż może być lepszą zemstą niż odebranie im ich cennego tronu?

Jestem zwykłym kelnerem, ale potrafię widzieć ludzkie przeznaczenie, w tym także Przemienionych.
Jak wszystkie dzieci, zostałem przetestowany pod kątem magii, gdy miałem zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałem oznaczony delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia.

Mam magię, tak jak wykazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magicznych.

Nie potrafię zionąć ogniem jak Przemieniony smok, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić eliksirów jak Alchemik ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i wszystko, ale naprawdę nie ma wielkiego znaczenia i większość czasu jest po prostu bezużyteczna. Moja specjalna umiejętność magiczna to zdolność widzenia nici przeznaczenia.

Większość życia jest dla mnie wystarczająco irytująca, a co nigdy mi nie przyszło do głowy, to że mój partner jest niegrzecznym, nadętym utrapieniem. Jest Alfą i bratem bliźniakiem mojego przyjaciela.

„Co ty robisz? To mój dom, nie możesz tak po prostu wchodzić!” Staram się utrzymać stanowczy ton, ale kiedy odwraca się i patrzy na mnie swoimi złotymi oczami, kurczę się. Jego spojrzenie jest wyniosłe i automatycznie spuszczam wzrok na podłogę, jak mam w zwyczaju. Potem zmuszam się, by znów spojrzeć w górę. Nie zauważa, że na niego patrzę, bo już odwrócił ode mnie wzrok. Jest niegrzeczny, odmawiam pokazania, że mnie przeraża, chociaż zdecydowanie tak jest. Rozgląda się i po zorientowaniu się, że jedyne miejsce do siedzenia to mały stolik z dwoma krzesłami, wskazuje na niego.

„Siadaj.” rozkazuje. Patrzę na niego gniewnie. Kim on jest, żeby tak mną rozkazywać? Jak ktoś tak nieznośny może być moją bratnią duszą? Może wciąż śnię. Szczypię się w ramię i moje oczy zachodzą łzami od ukłucia bólu.

Czy kiedykolwiek słyszałeś powiedzenie, że nie powinno się karmić bezpańskich zwierząt, bo będą cię śledzić do domu? Okazuje się, że ta zasada dotyczy również demonów...
Nawet nie wiedziałam, że był demonem, ale teraz upiera się, że jest mi winien życie. Haczyk? Nie może odejść, dopóki nie "odpłaci się za przysługę", co oznacza, że jest zmuszony podążać za mną jak jakiś demoniczny cień. Dobra wiadomość jest taka, że będzie miał mnóstwo okazji, by mi się odpłacić.
Tylko... zaczynam się zastanawiać, czy naprawdę chcę, żeby odszedł. Zwłaszcza gdy rzuca mi to spojrzenie, które sprawia, że serce bije mi szybciej. To takie spojrzenie, które sprawia, że myślę, że może nie miałabym nic przeciwko, żeby zostać uratowana trochę za bardzo.
Jasne, ma ogon, ale jest coś w nim, czego nie mogę się pozbyć. Może to sposób, w jaki jego głos obniża się, gdy się zbliża, albo może to po prostu dlatego, że zmywa naczynia po kolacji. Tak czy inaczej, zaczynam się przywiązywać. Nie, że to ma znaczenie, bo odchodzi. Wiem lepiej niż zakochać się w demonie... Prawda?

Fae są NAJGORSZE. Jestem sobie, zajmuję się swoimi sprawami, a tu nagle, bam, zostaję wciągnięty w krąg przywołania. Szczerze mówiąc, ktokolwiek pomyślał, że przywoływanie demonów to dobry pomysł, powinien zobaczyć, dlaczego wszyscy boją się demonów. Jeszcze lepiej? Ten Fae rzuca na mnie zaklęcie, że nie mogę wrócić do domu, dopóki nie zabiję kogoś dla niego.
Osoba, którą chce, żebym zabił? Kobieta, która uratowała mi życie. Nie tylko jest dobra, ale nie mogę się zmusić, żeby ją skrzywdzić. A najgorsze? Ona też jest w połowie fae, to tylko prosi się o kłopoty. Teraz jestem uwięziony, związany własną magią, chroniąc ją, próbując ignorować, jak bardzo chcę zostać. Ale nie mogę. Muszę w końcu odejść. Prawda?

Cześć, nazywam się Kat i czuję, że powinnam coś wyjaśnić. Nie jestem ekspertką od magii i nie ma powodu, żeby tak było. My, ludzie, odkryliśmy, że magia istnieje dopiero kilka lat temu i naprawdę nie było to tak wielkie wydarzenie, jak można by się spodziewać. Istnieje, nie mam żadnej własnej magii, więc nie robi to żadnej różnicy w moim życiu.

Więc kiedy zostaję poproszona, aby być przewodnikiem dla absurdalnie przystojnego elfa, który próbuje schwytać kilku zbiegłych przestępców, zdaje sobie sprawę, że elfy wiedzą o nas tyle samo, co my o nich. Pomagam mu poruszać się po dziwnych ludzkich rzeczach, takich jak telefony komórkowe, karty kredytowe i dlaczego czekamy na czerwonym świetle, kiedy nie nadjeżdżają żadne samochody.

Bezpiecznie można powiedzieć, że jestem trochę przytłoczona tym wszystkim.

Ale będzie dobrze, prawda? Mam na myśli, to nie ja staję naprzeciw przestępców lub, co gorsza... Szalonych fanek elfów. Wszystko, co muszę zrobić, to pokazać przystojnemu facetowi okolicę i starać się nie zawstydzić siebie zbyt mocno w tym procesie. Co może pójść nie tak?

Trzymajcie kciuki!

Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.

Pewnego dnia zajmuję się marudnymi maluchami i rodzicami, którzy pracują za dużo, żeby naprawdę być rodzicami, a następnego dnia moje życie wywraca się do góry nogami i pracuję w barze dla nadprzyrodzonych istot. Może nie wiem, jak mieszać drinki, ale co dziwne, umiejętności potrzebne do radzenia sobie z niegrzecznymi dziećmi wydają się wystarczająco dobrze działać na wampiry, wilkołaki, a nawet czarownice. Dobra wiadomość jest taka, że ta praca jest interesująca, a mój szef może i jest demonem, ale jestem pewna, że pod wszystkimi tymi ponurymi minami jest totalnym mięczakiem. Zła wiadomość jest taka, że ludzie nie powinni wiedzieć o tych wszystkich magicznych rzeczach, więc teraz jestem magicznie związana z tym barem, dopóki nie przekonam ich, że nie będę o tym wszystkim opowiadać. Albo umrę, co nastąpi pierwsze. Niestety, śmierć wydaje się coraz bardziej prawdopodobna, bo ktoś mnie ściga. Nie wiem kto ani dlaczego, ale są niebezpieczni i mają magię. Więc zrobię wszystko, żeby przetrwać, a jeśli to oznacza spędzenie trochę więcej czasu z moim przerażającym, ale przystojnym szefem, to niech tak będzie. Przekonam go, żeby mi zaufał, nawet jeśli to ostatnia rzecz, jaką zrobię.

Pierwsza rzecz, którą powinnaś o mnie wiedzieć? Technicznie rzecz biorąc, jestem czarownicą. Ale jeśli zapytasz moją rodzinę, oznacza to, że powinnam być idealną małą czarodziejką: sumiennie uczestniczyć w ich dziwnych rytuałach, pracować w rodzinnej firmie, poślubić jakiegoś zatwierdzonego magicznego faceta i wyprodukować kilka uroczych czarowniczych dzieci, aby utrzymać linię krwi przy życiu. Spoiler alert: to się nie wydarzy.

Zamiast tego opanowałam sztukę unikania magicznego świata. Moja strategia? Ukrywać się za ekranami komputerów i trzymać się z dala od wszelkich dramatów. To w większości działa—dopóki biurowy palant, który przypadkiem jest także czytającym w myślach, nie postanowi wtrącić się w mój starannie zbudowany spokój. Potem pojawia się w pracy półżywy, a ja nagle jestem po uszy w magicznych kłopotach, na które się nie pisałam.

Teraz ten irytujący, czytający w myślach dupek jest przekonany, że jego problemy są moimi problemami, zaginione ciała się piętrzą, a nasze rodziny są uwikłane w ten nadprzyrodzony bałagan. Wszystko, czego chciałam, to grać w gry wideo, spędzać czas z moim kotem i udawać, że magiczny świat nie istnieje. Zamiast tego utknęłam w roli amatorskiego detektywa, radzenia sobie z wścibskimi krewnymi i spędzania zbyt dużo wymuszonego czasu z facetem, który jest jednocześnie irytujący i... dobra, może trochę intrygujący.

To? To jest powód, dla którego nie umawiam się na randki.