3 Book(s) Related to our last echoes

Dziewczyna o imieniu Echo

Nikt nie znał jej imienia.
I tylko to trzymało ją przy życiu.

Bella żyła w cieniu nie bez powodu. W świecie, gdzie rządzą siła, krew i tajemnice, anonimowość była jej jedyną tarczą. Aż do jednej wpadki, jednej krótkiej chwili, która stawia ją prosto na drodze najniebezpieczniejszego faceta, na jakiego mogła kiedykolwiek trafić.
Draco.

Boss mafii, który nie pyta. Nie waha się. Nie wybacza.

Nie miał prawa jej zauważyć.
Nie miał prawa jej pragnąć.
Ale kiedy już to zrobi… nie ma odwrotu.

Gdy jej tożsamość wychodzi na jaw, a jej imię zaczyna rozchodzić się po półświatku jak pożar na suchych trzcinach, Bella z dnia na dzień staje się celem. A Draco? On nie ucieka przed niebezpieczeństwem — on sam się nim staje.

Teraz każdy, kto wypowie jej imię, staje się zagrożeniem.
A Draco niszczy zagrożenia.

To, co zaczyna się jako ochrona, przeradza się w coś mroczniejszego. Zaborczego. Obsesyjnego — w sposób, nad którym żadne z nich nie potrafi zapanować.

Bo w świecie Draco…
kiedy raz coś sobie weźmie,
to jest jego.
Na zawsze.

Umierałam, dławiąc się własnymi łzami i tabletkami, patrząc, jak Julian Vane całuje swoją żonę, podczas gdy mój świat rozsypywał się w pył. W poprzednim życiu ktoś mnie odurzył, a ja spędziłam jedną, katastrofalną noc z mężczyzną, który był właścicielem mojego serca. Ale Julian spojrzał na mnie potem jak na brud pod butami, z piękną twarzą wykrzywioną czystym obrzydzeniem. „Jesteś taka jak wszystkie inne” – warknął – „żałosna, wyrachowana dziwka”. Te słowa roztrzaskały mnie bardziej niż jakikolwiek fizyczny cios.

Kiedy urodziłam jego córkę, jego nienawiść tylko się nasiliła. Patrzył z lodowatą satysfakcją, jak kłamstwa i zdrady rujnują nas oboje. Moja niewinna córeczka umarła przez potwory, które wpuścił do naszego życia, a ja… ja nie udźwignęłam tego bólu.

A jednak, jakimś cudem, znów mam osiemnaście lat — jeden dzień przed tamtą nocą, która nas przeklęła. Tym razem spalę na popiół każdego, kto skrzywdził moją córkę. Sprawię, że będą błagać o litość, której nam nigdy nie okazali.

Tylko że Julian jest teraz zupełnie inny. Nie ma śladu po mężczyźnie, który pluł jadem na samo moje istnienie. Zamiast tego dotyka mnie tak, jakby byłam z najdelikatniejszego szkła, a w jego oczach płonie rozpaczliwe pragnienie. „Błagam” – szepcze, muskając ustami moją skórę – „pozwól mi kochać cię tak, jak powinienem był wtedy”.

Jak ten sam mężczyzna, który mnie zniszczył, może teraz patrzeć na mnie tak, jakbym była jego zbawieniem?

Nasze oczy się spotkały, a moje myśli stały się chaosem, gdy poczułam, jak jego karmazynowe oczy przeszywają mnie z intensywnością, która odebrała mi dech. Przez krótką, ulotną chwilę wszystko wokół nas zniknęło i zgasło. Jego pełne usta poruszyły się lekko, a choć żaden dźwięk nie dotarł do mojego ucha, dokładnie wiedziałam, co wyszeptał. "Moja."

Obecnie próbuję uwolnić się z zamku, wrócić do mojej watahy, uczęszczać do wymarzonej szkoły i nie być związana z wampirem. Miesiące przed tym, jak zostałam wrzucona w świat wampirów, byłam znana jako pół-wilkołak i pół-człowiek, abominacja Alfa, byłam prześladowana za to, kim jestem. Bycie królową nie było częścią mojego planu, podobnie jak ZWIĄZANIE SIĘ Z SYNEM KRÓLA WAMPIRÓW.